Geschiedenis van Elo - Aangepast van Elo's Touching Moments.

• Bewerkt door Debi Brown, Cheryl Steinbacher, Tonya Turpin, Rhonda Butler en Chuck Bales.
• Speciale bijdragen door Connie Smith en Betty Colwell.
• Fotografie door Chuck Bales en Richard Gardner.

Elographics, Inc. werd opgericht door tien aandeelhouders in maart 1971 om grafische datadigitizers te produceren voor gebruik in onderzoeks- en industriële toepassingen. De oprichter was Dr. Sam Hurst. Tijdens zijn verlof van het Oak Ridge National Laboratory om twee jaar aan de Universiteit van Kentucky te doceren, stond hij voor de noodzaak om een grote stapel stripchartgegevens te lezen. Het zou twee afgestudeerde studenten ongeveer twee maanden hebben gekost om deze taak te voltooien.

Hij begon na te denken over een manier om de grafieken te lezen, en tijdens dat proces ontstonden het "Elograph" (elektronische grafiek) coördinatiemeting systeem en Elographics het bedrijf. De Research Foundation van de Universiteit van Kentucky diende een patentaanvraag in voor het Elograph en kreeg een exclusieve licentie aan Elographics.

 Dr. G. S. "Sam" Hurst (links), oprichter van Elographics, Inc. Het Elograph werd geselecteerd door Industrial Research
als een van de 100 meest significante nieuwe technische producten van het jaar 1973.
 

In 1971, na zijn terugkeer naar Oak Ridge, verzamelde Dr. Hurst negen vrienden uit verschillende expertisegebieden om een bedrijf te starten om dit nieuwe product te verfijnen, vervaardigen en verkopen. Op dit punt begon Elographics echt als een kelderbedrijf. Al het werk werd gedaan vanuit drie verschillende kelders: sensoren in de ene, elektronica in een andere, en kasten in een derde.

Het kantoor was gevestigd in het huis waar de sensoren werden gebouwd, voordat het in februari 1972 naar Four Oaks Center verhuisde. Delen van het product werden 's nachts en in het weekend nog steeds in kelders geproduceerd en naar Four Oaks gebracht, waar ze werden geassembleerd en verzonden.

Vroege Producten en Marktfocus

Elographics richtte zich op onderzoeks- en wetenschappelijke markten en produceerde producten die voldeden aan de specifieke behoeften van deze markten. Deze behoeften omvatten volledig zelfstandig werkende eenheden met verstelbare schaalfactoren, decimale uitlezingen en interfaces naar computers en rekenmachines. De digitizer-producten werden wereldwijd gebruikt in onderzoek, geneeskunde en kwaliteitscontroletoepassingen.

Elograph–Elektronisch Grafisch Apparaat (notenhouten kast)
 

Al in de jaren 1970 richtte het management van Elographics zich op het verbeteren van de technologie en het overtuigen van de markt van de waarde ervan. Ted Wilmart, een van de eerste verkoopvertegenwoordigers, verkocht meer dan 60 Elographs tegen een prijs van $8.000 per stuk aan een tapijtbedrijf in Dalton, Georgia. Het product werd gebruikt om verontreinigde deeltjesgroottes in tapijt te meten.

Van maart 1971 tot december 1971 werden 25 eenheden van het Model E-100 Elograph gebouwd, en Elographics begon een kleine verkoopinspanningen. De eerste inkooporder werd ontvangen op 15 augustus 1971, van het Massachusetts Institute of Technology voor levering op 30 november 1971, tegen een prijs van $995,00.

Nieuwe productlanceringen verschenen in Electronic Design (28 november 1971), Industrial Research (december 1971) en Instrument and Apparatus News (december 1971). Deze aankondigingen genereerden aanvragen van over de hele wereld en uit vele wetenschappelijke disciplines.

Eén OEM-account werd uit deze activiteit opgezet, en het werd duidelijk dat er meer inspanning nodig was in marketing. Op 17 januari 1972 werd een fulltime verkoopingenieur aangenomen. In februari 1972 werden een secretaresse en een algemeen directeur toegevoegd. Alle R&D bleef worden uitgevoerd door de oprichters.

In 1973 won Elo de I-100 award voor het hebben van een van de 100 meest significante nieuwe technische producten van het jaar.

De vroege productie bleef arbeidsintensief. Eén kelder fungeerde als houtbewerkingswerkplaats, één bouwde elektronische componenten, en een andere verzorgde de assemblage, terwijl een slaapkamer als kantoor diende. In februari 1972 verhuisde het bedrijf naar zijn eerste locatie op 1976 Oak Ridge Turnpike. Gedurende dat jaar varieerde de werkplek tussen de zeven en twaalf medewerkers.

Leiderschap en Ontwikkeling van Touchscreens

In 1977 werd Bill Gibson aangenomen als fulltime president. Hij bracht ervaring in het opbouwen van startupbedrijven en hielp het bedrijf vooruit te stuwen.

Kort daarna benaderde Siemens Corporation Elographics en bood aan de ontwikkeling van een gebogen glazen sensor te ondersteunen, die later bekend werd als een touchscreen.

De eerste AccuTouch-producten waren zeer arbeidsintensief en er werden dagelijks slechts enkele geproduceerd.
 

Tijdens deze tijd werkten Bill Colwell en Dr. Hurst lange nachten en weekenden om de technologie te verbeteren. Dit werk leidde tot een van de belangrijkste patenten van het bedrijf, de separator dot. Deze transparante technologie werd later bekend als AccuTouch.

Tweede generatie AccuTouch touchscreen met het gepatenteerde "T-patroon" voor lineariteit, waarmee hand-gelaste diodes rond de rand worden geëlimineerd
 

Naarmate het bedrijf groeide, werd de ruimte beperkt. Eind 1982 werd het eerste computersysteem geïnstalleerd. In mei 1983 verhuisde het bedrijf naar de locatie Grove Center en bleef het uitbreiden.

In 1982 toonde Elographics 33 televisies uitgerust met transparante aanraakgevoelige panelen in het Amerikaanse Paviljoen op de Wereldtentoonstelling in Knoxville, Tennessee. Voor veel mensen was dit hun eerste ervaring met een touchscreen.

Groei en Uitbreiding

In december 1984 werd Elographics als 149e gerankt in de top 500 van snelst groeiende particuliere bedrijven volgens Inc. Magazine.

Tijdens 1985 en 1986 werden monitorintegratiediensten geïntroduceerd. Wat begon als een klein aanbod, werd later een belangrijk onderdeel van het bedrijf.

In januari 1986 werd Elographics overgenomen door Raychem Corporation en werd het een volledig dochteronderneming.

In oktober 1986 was het bedrijf te groot geworden voor zijn gebouw op 105 Randolph Road en begon het met het huren van extra ruimte. Voortdurende groei leidde ertoe dat Elographics een hele strook in Grove Center in beslag nam. Tegen 1994 besloeg de operatie drie gebouwen.

Begin 1987 nam het bedrijf oppervlakte-geluidsgolven technologie over van Zenith, later IntelliTouch genoemd. In 1988 werd een productiefaciliteit in Californië opgericht. Een andere technologie die van Kennedy Technology was overgenomen, werd DuraTouch, een vier-draad resistief systeem dat inmiddels is uitgefaseerd.

In 1991 nam Elographics een Total Quality Management-aanpak aan, gericht op continue verbetering, procescontrole en teamgebaseerde operaties. In 1992 deelde het bedrijf zijn succes tijdens een Quality Leadership Symposium en kondigde plannen aan voor het nastreven van ISO 9001-certificering.

Op 24 februari 1994 veranderde het bedrijf zijn naam in Elo TouchSystems. In augustus 1994 behaalde het ISO 9001-certificering.

In maart 1995 nam Elo IQ2000 Automation GmbH nabij München in Duitsland over, later omgedoopt tot Elo TouchSystems GmbH. Het bedrijf introduceerde ook uitgebreide touchscreen-garanties.

In 1996 kondigde Elo plannen aan om de operaties in Californië te consolideren om de groei te ondersteunen en de afstemming met Raychem te versterken. Tijdens deze overgang trainden de medewerkers van Oak Ridge hun opvolgers terwijl ze de operaties en verbeteringen handhaafden.

Eigendom en Bedrijfsoverdrachten

In 1999 werd Raychem Corporation overgenomen door Tyco International. Op het moment van deze overname was Elo een dochteronderneming van Raychem. Na de fusie werd Elo onderdeel van Tyco Electronics, dat later hernoemd werd naar TE Connectivity.

In juni 2012 verkocht TE Connectivity Elo Touch Solutions aan het private equitybedrijf The Gores Group voor $380 miljoen.

In december 2018 verkocht The Gores Group Elo aan Crestview Partners voor $650 miljoen.

In oktober 2025 voltooide Zebra Technologies de overname van Elo voor $1,3 miljard.

Mijn Achttien Jaren bij Elographics

Betty Lou Colwell zal herinnerd worden als de moeder van Elographics...
 

Betty Colwell beschreef haar achttien jaren bij Elographics als zowel uitdagend als lonend. Ze herinnerde zich hoe het bedrijf begon met een kleine groep individuen die hun expertise bijdroegen om een nieuw product te ontwikkelen terwijl ze de markt opleidden.

Elo's eerste archiveringssysteem was de beroemde schoenendoos.
 

Het bedrijf opereerde vanuit kelders en huizen, met beperkte financiële middelen. Het werk liep vaak door in de avonden en weekenden, waarbij families bijdroegen aan de operaties.

Bankboek van Elographics van 2 mei 1973, met een saldo van $10
 

Financiële beperkingen vereisten zorgvuldige besluitvorming over uitgaven terwijl aandeelhouders het bedrijf bleven steunen.

April 11, 1982, eindproductieboek met een nieuw productie doel
 

Naarmate het bedrijf groeide, leidde het verbeteren van productie, leiderschap en technologie tot langdurig succes.

Vroege AccuTouch-tekening